بنياد مسيحي ايرانيان
new

۱۲ژوئن مصادف با ۲۳ خردادماه روز جهانی مبارزه با کار کودکان است

تهیه شده توسط حزب دمکرات مسیحی ایران

۱۲ژوئن مصادف با ۲۳ خردادماه روز جهانی مبارزه با کار کودکان است، کودک کار به کودکی اطلاق می شود که به یکی از اشکال کار «سبک/ سخت» و «داوطلبانه/ اجباری» جهت کسب درآمد و نه کسب توانمندی اشتغال دارد. منظور از “کار کودک” درگیر نمودن کودکان در آن دسته از فعالیت‏های اقتصادی است که مانع تحصیل، آموزش و برخورداری آنان از امکانات اولیه ‏ی رشد فردی و اجتماعی‏شان می‏شود و با آسیب و بهره ‏کشی همراه است. از سال ۲۰۰۲ سازمان بین المللی کار اقداماتی در زمینه مبارزه با کار کودک را آغاز کرده است.

 

در نگاه جامع و کلی وضعیت کودکان کار در جهان چگونه است؟
در جهان ۲۵۰ میلیون کودک کار وجود دارد که بیش از سه چهارم تا ۹۰ درصد از آنها در کشورهای مختلف در حال رشد بوده، در خیابان کار می‌کنند اما در خانه زندگی می‌کنند و نان‌آور خانه هستند. طبق آمار سازمان جهانی کار ۱۲۰ میلیون‌ نفر از ۲۵۰ میلیون کودک کار، وارد بازار کار شده و مشغول به کار تمام‌وقت هستند و ۱۳۰ میلیون کودک دیگر به صورت پاره وقت کار می‌کنند که اغلب آنها پسر هستند.
تقسیم بندی جهانی فعالیت کودکان کار چگونه است؟
براساس تخمین‌های جدید سازمان جهانی کار، ۱۲۲.۳ میلیون کودک کار در منطقه آسیا ، ۴۹.۳ میلیون کودک در آفریقا و ۵.۷ میلیون کودک در آمریکای لاتین و کارائیب زندگی می‌کنند. به این ترتیب، بیشترین کودکان کار در آسیا (حدود ۶۱ درصد)زندگی می‌کنند البته در همه کشورها اعم از کشورهای توسعه یافته و کشورهای در حال توسعه و همچنین کشورهای فقیر موضوع کودکان کار دیده می شود ولی نوع کار و مدت زمان حضور در فعالیت متفاوت است.
اقدامات سازمان بین‌المللی کار در زمینه مقابله با کار کودک چیست؟
اقدام سازمان بین‌المللی کار در مورد مقابله با کار کودک طی چهار دهه اخیر گسترش زیادی داشته و پیشرفت‌های مهمی ‌از زمان انتشار اولین گزارش جهانی درباره این موضوع حاصل شده است. با این وجود چالش اصلی سازمان بین‌المللی کار، نحوه تعامل با نظام‌های ملی و حمایت از آنها برای مقابله با کار کودک و محو قطعی آن در جهان است.
تعریف کودکان خیابانی و کودکان کار چیست؟
بر اساس تعریف یونیسف در سال ۱۹۹۷، کودکان خیابانی به کودکانی اطلاق می‌شود که در شهرهای بزرگ برای ادامه‌ی بقای خود مجبور به کار یا زندگی هستند. در این تعریف دو فاکتور کار و زندگی در نظر گرفته شده. لذا می‌توان این تعریف را به دو مفهوم زیر تفکیک کرد، «کودکان در خیابان» که اینان کودکان شاغل در خیابان هستند که غالبا از خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت هستند و علت حضور آن‌ها در خیابان کسب درآمد است. این کودکان با خانواده‌هایشان در ارتباط هستند و بعضا به مدرسه هم می‌روند و «کودکان خیابان» که برای این گروه از کودکان، خیابان به منزله‌ی خانه است. آن‌ها در خیابان در پی سرپناه و غذا هستند و دیگر افراد خیابانی برای آن‌ها در حکم خانواده هستند. این کودکان با مدرسه بیگانه بوده و به نسبت گروه اول بیشتر در خطر سواستفاده‌ی گروه‌های غیرقانونی و تبهکار هستند و متاسفانه عمده‌ی فعالیت کودکان شامل دست‌فروشی، تکدی‌گری، دزدی و تن‌فروشی است.
وضعیت کودکان کار در کشور ایران چگونه است؟
ایران‌ نیز از کودکان‌ کار تهی‌ نیست‌ این‌ کودکان‌ به‌ دلیل‌ کم‌ سن‌ و سال‌ بودن‌ و عدم‌ نظارت‌ دستگاه‌ها در بسیاری‌ از موارد استثمار شده‌ و بر اساس‌ ارزش‌ واقعی‌ کار خود حقوق‌ دریافت‌ نمی‌کنند در ایران آمار دقیقی از تعداد کودکانی که در بخش های مختلف کار می کنند در دسترس نیست ولی برخی امارهای غیر رسمی تعداد این کودکان را بیشتر از ۹۰۰ هزار نفر برآورد کرده اند، یعنی ۹۰۰ هزار نفری که رسماً ثبت شده اند. از این تعداد نیمی کار ثابت دارند و به صورت تمام وقت کار می کنند و نیمی دیگر به عنوان کارگر فصلی در کوره پز خانه های آجر پزی و قالی بافی ها مشغول کار هستند در مجموع ۸۰ درصد کودکان خیابانی، کودکان کار هستند که به علت فقر اقتصادی خانواده‌ها، مجبور به کار در خیابان هستند و بیشتر آنها در استان‌های خراسان، تهران، لرستان و کردستان به سر می‌برند.
چه آسیب هایی کودکان کار را تهدید می کند؟
بیسوادی، بازماندگی از تحصیل یا سوء تغذیه ، محرومیت از دوران شیرین کودکی ؛آلوده شدن کودکان به ویروس اچ آی وی، اعتیاد، افسردگی، خودزنی، خودکشی، آزارهای جنسی، خشونت کنترل نشده و …همگی آسیب‌هایی هستند که کودکان کار را تهدید می‌کند.
طبق مقاوله‌نامه محوِ فوری بدترین اشکالِ کار کودک، که در ۱۶ ماده به همراه توصیه‌نامه مکمل آن در سال ۱۳۸۰ به تصویب مجلس شورای اسلامی و تأیید شورای نگهبان رسید، کار کردن کودکان در ۳۶ شغل ممنوع اعلام شده است که از آن جمله می‎توان به کار در گنداب‎ها، جمع‌آوری، حمل و دفن زباله اشاره کرد.
برخی از فعالان حقوق کودک می‏گویند حذف کودکان کار از خیابان بدون اینکه تلاشی برای تغییر مناسبات اجتماعی و اقتصادی کودکان و خانواده‏هایشان انجام گیرد، می‏تواند آنان را وارد بازارهای غیررسمی و لایه‏های زیرین زمین کند که به دلیل نبود نظارت، کودکان را در معرض آسیب‎های بیشتری قرار می‏دهد.
با بچه‌های کار مهربان باشیم
باور کنیم این بچه‌ها گناهی ندارند. اینها کودک هستند و توانایی برای تغییر شرایط زیست خود ندارند.
این را بدانیم که شرایط زندگی این کودکان به گونه‌ای است که مجبورند به جای مدرسه و مهدکودک در خیابان باشند؛ به جای اینکه بابا نان بیاورد آن‌ها نان آور خانه شده‌اند یا به آلتی در دست شبکه های تبهکار و سازمان یافته تبدیل شده اند.
اگر نمی توانیم برای بهبود شرایط این کودکان اقدامی کنیم حداقل با تلخی با آن‌ها برخورد نکنیم. حداقل به این کودکان لبخند بزنیم. اگر شکلاتی یا خوراکی به همراه داریم به این کودکان بدهیم.
درباره نحوه ارتباط و برخورد و تعامل با این کودکان و راه های حل مسئله کودکان کار، نظرات مختلفی وجود دارد. به عنوان مثال برخی می گویند به این کودکان، غذا می دهیم. برخی دیگر هم راه ها و اقدامات دیگری را پیشنهاد می کنند. هر چه باشد ولی می‌دانم که می‌شود با آنها مهربانانه برخورد کرد حتی اگر آنها تلخی کردند. به یاد داشته باشیم این کودکان یا سرپرست ندارند یا بدسرپرست هستند. آنها آموزش خانوادگی یا تحصیلی ندیده اند. آنها به دور از سایه خانواده و مدرسه، در خیابان ها بزرگ شده اند این کودکان به جای این که در میان هم‌سالان خود رشد کنند و زندگی را بازی کنند در کف خیابان بزرگ شده‌اند پس سعی کنیم آنها را درک کنیم. آنها کودک هستند. آنها نمی توانند شرایط خود را تغییر دهند.
بیایید از امروز باهم قرار بگذاریم اصلا چالشی راه بیندازیم. بیایید تمام شبکه‌های اجتماعی را پرکنیم از لبخند به کودکان کار. به کودکان کار لبخند بزنیم حتی اگر در عصبانی‌ترین حالت قرار داشتیم. فرق او با بچه‌های ما فقط در یک کلمه است «کار».
دیدگاه حزب دمکرات مسیحی نسبت به کودکان کار؛
انسان برترین و کاملترین مخلوق خداوند است و هیچ چیز مهمتر و با ارزشتر از جان و کرامت انسان نیست. انسانها از نظر حقوق انسانی علی رقم جنس،نژاد،قوم،سن،مذهب و موقعیت اجتماعی با یکدیگر برابرند. لذا کودکان نیز برغم انسان بودنشان ، از تمامی حقوق ذکر شده برخوردارند.
با توجه به اصل برابری و عدالت اجتماعی که یکی از مهمترین اصول حزب بشمار می آید،ثرورها امکانات و منابع جامعه باید به گونه ای برابر و عادلانه درمیان همه آحاد جامعه بدون هیچگونه تبعیضی توزیع شود بنحوی که هر کودک به فراخور استعداد ،علایق و تلاش خود از امکانات و موقعیت های تحصیلی و تفریحی موجود در کشور برای داشتن زندگی شایسته و انسانی بهرمند شده و بواسطه این امکانات از حق دنبال کردن خوشبختی تعریف شده در منشور جهانی حقوق بشر، بعنوان یک شهروند برخوردار گردد.
لازم به ذکر است که بزرگترین سرمایه هر کشور کودکان آن کشور هستند بنابراین با برنامه ریزی و مدیریت صحیح در تعلیم و تربیت و حمایت از کودکان می‌توان گامی در جهت پیشرفت برداشت.
ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »