بنياد مسيحي ايرانيان
new

چرا در مسیحیت مراسم سوگواری و عزاداری برای پیامبران وجود ندارد ؟

چرا در مسیحیت مراسم سوگواری و عزاداری برای پیامبران وجود ندارد ؟

سوال پیروان ادیان دیگر این است که چرا در تقویم سالانه مسیحیت، سالگرد وفات یا شهادت پیامبران کتاب مقدس (عهد عتیق و عهد جدید) مشاهده نمی شود؟
آیا عدم برگزاری مراسم عزاداری برای پیامبران خدا، بی احترامی نیست؟
آیا این بی توجهی گناه قلمداد نمی شود؟
نخست باید اطمینان حاصل کرد که آیا در کتاب مقدس، خداوند تعلیم و حکمی مبنی بر برگزاری سالگرد وفات یا شهادت پیامبران ارائه داده است یا خیر.
اگر کسی حتی یک بار کتاب مقدس را خوانده باشد، بی تردید می داند که چنین حکمی از سوی خداوند وجود ندارد.
دلیل آن هم واضح است: خواست و اراده خداوند این است که تمام توجه و تمرکز ما بر او باشد.در عهد عتیق می خوانیم که خداوند جسد موسی را در مکان نامعلومی دفن کرد تا او به بت و مقبره اش به بتکده تبدیل نشود.
خداوند می دانست که نسل های بعدی قوانینی را وضع خواهند کرد تا هر یهودی موظف باشد برای دریافت قدوسیت، زیارت مقبره موسی را در صدر انجام امور مذهبی قرار دهد. در حالی که قدوسیت به زیارت از قبور مردگان ارتباطی ندارد. قدوسیت یعنی خداوند زندگی مان را کنترل کند و سیرت ما را دگرگون سازد.از نقطه نظر خدا، قدوسیت جزء اجناس لوکس نیست.
قدوسیت یک امر ضروری است. کلام خدا می فرماید:”بکوشید تا با مردم در صلح و صفا به سر برید و دلی پاک و زندگی مقدس داشته باشید، زیرا تا پاک و مقدس نباشید، خداوند را نخواهید دید”
(عبرانیان فصل ۱۲ آیه ۱۴). بنابراین، کلیه کسانی که از قبر خالی مسیح زیارت کرده اند، از مومنین و مقدسین محسوب نخواهند شد، بلکه وقتی شباهت عیسی مسیح را در زندگی خود به عنوان مهم ترین چیز در نظر داشته باشند، مقدس خواهند شد.

نکته دوم این که کتاب مقدس ایام سوگواری و عزاداری را به توبه و بازگشت انسان به سوی خدا محدود کرده است. برای برقراری ارتباط با خدا، توبه یگانه راه است. توبه دری است به سوی قدوسیت. توبه واقعی به اعتراف زبانی ختم نمی شود، بلکه باید با اصلاح اخلاق و رفتار و تغییر رویه فرد همراه باشد. در مسیر توبه، روح القدس به انسان کمک خواهد کرد تا تحول را در گفتار و رفتار تجربه کند.
وقتی پیامبر خدا این جهان را ترک کرد و نزد خدا رفت، سوگواری و عزاداری چه معنایی دارد؟
هنگامی که پیامبر زندگی ابدی خویش را در حضور خداوند آغاز نموده و بسیار شادمان است، چرا پیروان خداوند باید به گریه و عزاداری بپردازند؟
تردیدی نیست که نسلی که شاهد ظهور و فعالیت آن پیامبر بود، برای مدتی در غم و ماتم فرو می رود،اما به آن معنا نیست که تا دنیای فانی باقی است ما باید هم چنان به عزاداری ادامه دهیم. این نکته سبب معطوف شدن توجه ما به آن پیامبر خواهد شد و خدا در مرحله دوم قرار می گیرد.
به همین دلیل است که حکم الهی “عزاداری برای پیامبران” در کتاب مقدس مشاهده نمی شود.

دلیل سوم، خدا در بهشت کاملا شاد است. بنابراین، کسانی که در بهشت به سر می برند، در شادی بی نهایت الهی زندگی می کنند. اگر در بهشت شاد نباشیم، به این معنا است که در جهنم هستیم. جهنم نمی تواند شادی را از بهشت برباید.در بهشت نگرش و احساسات کاملا تغییر یافته است. به عبارت دیگر، دیدگاه و احساسات انسان ها واکنشی است به محبت و لطف بی حد و حصر خداوند.

دلیل چهارم،افزایش روزهای عزاداری در این دنیای سقوط کرده و آغشته به گناه که وقایع تلخ و سوانح غیرمترقبه جزء لاینفک زندگی روزمره انسان ها می باشد،سبب افسردگی و غم و اندوه بیشتر مردم خواهد شد.در نتیجه، این سئوال مطرح می شود که آیا خداوند از شادی نفرت دارد؟
برخی نیز تصور می کنند شاد زیستن یعنی ارتکاب به گناه!

دلیل پنجم،عدم دسترسی یهودیان و مسیحیان به مقبره های مقدسین است. برخی از قبور در اثر تاخت و تاز دشمنان اسرائیل در طول دوران باستان ویران گردیدند. برخی نیز مانند مقبره ابراهیم، اسحاق و یعقوب در اختیار مسلمانان است و غیرمسلمانان اجازه زیارت ندارند.
مقبره های دانیال و استر نیز در ایران است و یهودیان ساکن اسرائیل نمی توانند به ایران سفر زیارتی داشته باشند. بنابراین در می یابیم که خداوند ترتیبی داده است که این مقبره ها خارج از دسترس مومنین و ایمانداران مسیحی و یهودی باشد، تا فقط به خدا توکل و اعتماد کنند و توجه خویش را به رشد روحانی معطوف نمایند.

دلیل ششم،سالگرد مرگ مسیح بر روی صلیب،روز سوگواری وعزاداری نیست. مسیحیان می دانند که عیسی آمد تا کار نجات انسان از قلمرو قدرتمند شیطان را تمام کند.
عبارتی که مسیح به هنگام مرگ بر زبان آورد”تمام شد”، به معنی به طور کامل پرداخت شد می باشد.
مسیح جریمه کامل گناهان ما را پرداخت.این اتفاق، نه سوگواری بلکه خبرخوش برای جهانیان است.
و مسیح از مردگان برخاست و به تمامی جهان ثابت کرد که
مسیح خداوند ما خدای زنده است.
هللویا و آمین بر نام قدوسش

اگر خدا امروز از شما سوال کند که چه میخواهی برایت انجام دهم چه پاسخی میدادید؟ چه درخواستی می ردید؟
این سوال را عیسی مسیح از بارتیماوس کرد در مرقس ۵۱:۱۰ او در پاسخ از عیسی مسیح چشم خواست تا بینا شود.
این سوال را خداوند از سلیمان پرسید ۱ پادشاهان ۵:۳ خداوند پرسید چه میخواهی؟ سلیمان حکمت خواست تا بتواند نیک و بد را تشخیص دهد.
این سوال را ایلیا از الیشع پرسید او گفت دو برابر قدرت روح خود را به من بده. ۲ پادشاهان ۹:۲
بارتیماوس چشم خواست تا ببیند
سلیمان حکمت خواست تا با حکمت حکومت کند
اما الیشع میدانست که برای جانشینی ایلیا روح مضاعف خدا را نیاز دارد.
جالب اینجاست بدانید در کتاب مقدس معجزاتی که توسط ایلیا انجام شد ۱۴ ذکر شده اما معجزاتی که توسط الیشع انجام شد دو برابر ایلیا بود یعنی تعداد آن ۲۸ تا در کتاب مقدس ذکر شده.
خدا هر روز به من و شما فرصت میدهد از او چیزی تقاضا کنیم او می پرسد چه میخواهی برای تو انجام دهم؟
ما در دنیایی زندگی می کنیم که از هر سو تحت فشار هستیم هر روز خیلی از قوانین که صادر میشه بر علیه مسیحیان است
بچه های ما در مدرسه تحت فشار هستند در محل کار تحت فشار هستیم در فامیل و خانواده مشکلات داریم و با تمام این وجود برای حفظ ایمان خود احتیاج به روح مضاعف خدا داریم.
برای غلبه بر وسوسه احتیاج به روح مضاعف داریم برای غلبه بر ضعفهامون احتیاج به روح مضاعف داریم
برای درک اراده خدا احتیاج به روح مضاعف داریم
برای دریاف عطایای روحانی و استفاده از آنها احتیاج به روح مضاعف داریم.
برای پیروی از عیسی مسیح احتیاج به روح مضاعف داریم.
پس به جاست هر روز قبل از هر تقاضایی از خداوند بخواهیم که ما را از روح خود پر سازد.
میتوانیم هر روز اینطور دعا کنیم، پدر آسمانی ممنون هستیم که وعده دادی هر گاه چیزی به اراده تو طلب کنیم به ما خواهی داد. در کلام تو مکتوب است از روح پر شوید پس بر حسب اراده و خواست تو امروز دعا می کنیم تا ما را از هر گناهی پاک کنی و از روح خودت پر سازی. این را با ایمان می طلبیم آمین.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »