بنياد مسيحي ايرانيان
new

نان روزانه ۳۱ فروردین ۲۰ آوریل

تفسیر لاویان فصل ۱۹

۷ – ب. قوانین مربوط به زندگی روزانه (باب ۱۹)

۱۹: ۱-۲۵ مبنای قدوسیت را می‌توان در عبارت «من یهوه خدای شما قدوس هستم» یافت. (آیه ۲).
احکام گوناگون در مورد رفتار قوم را می‌توان در این آیات یافت:
مادر و پدر باید مورد احترام قرار می‌گرفتند (آیه ۲) – فرمان پنجم.
سبت‌های خدا باید نگاه داشته می‌شد (آیه ۳) – فرمان چهارم.
بت پرستی منع شده بود (آیه ۴) – فرمان دوم.
خوردن قربانی سلامتی در روز سوم شده بود (آیات ۵-۸).
زمینداران به هنگام برداشت محصول باید مقداری از محصول خود را برای فقرا و غریبه‌ها بر روی زمین باقی می‌گذاشتند (آیات ۹، ۱۰). برای مثال تاکستانها و مزارع غلات ذکر گردیده‌اند، و فهرست کاملی ارایه نگردیده است.
دزدی، فریب، و دروغگویی منع شده بود (آیه ۱۱) – فرمان هشتم.
قسم خوردن به نام خدا برای جمله‌ای غلط ممنوع بود (آیه ۱۲) – فرمان سوم.
کلاهبرداری، چپاول، یا نپرداختن دستمزد منع شده بود (آیه ۱۳).
دشنام دادن به کرها یا انداختن آنها مورد نکوهش قرار گرفته بود (آیه ۱۴).

قوم باید احترام به یهوه را با احترام گذاشتن به یکدیگر نشان ‌می‌دادند. (۱۷: ۲۵). قوم باید با ضعیفان (آیه ۱۴)، سالخوردگان (آیه ۳۲)، فقیران (۲۵: ۲۶-۴۳) با محبت رفتار می‌کرد.
طرفداری در قضاوت منع شده بود (آیه ۱۵).
تهمت و توطئه چینی منع شده بود: «همسایه خود را تنبیه کن، و به سبب او محتمل گناه مباش» (آیه ۱۷). مشکلات باید به طور آشکار و به سرعت حل شوند مبادا این مشکلات موجب خصومت درونی شده و در نهایت منجر به گناه آشکار شوند.
انتقام یا کینه ورزی منع شده بود (آیه ۱۸). قسمت دوم آیه ۱۸، همسایه خود را مثل خویشتن محبت نما خلاصه‌ای از تمام شریعت است (غلاطیان ۵: ۱۴). عیسی گفت که این دومین فرمان بزرگ شریعت است (مرقس ۱۲: ۳۱). بزرگترین حکم را در تثنیه ۶: ۴-۵ می‌بینیم.
آیه ۱۹ به طور کلی وادار کردن جماع حیوانات همجنس باز را منع می‌کند. بهیمه در اینجا جانواران به طور کلی است.
همچنین، کاشتن بذرهای گوناگون و یا پوشیدن لباسی که آمیخته‌ای از نخ کتان و پشم است منع شده بود. خدا خدای تفکیک است و در این مثالهای فیزیکی او به قوم خود تعلیم می‌دهد که خود را از گناه و ناپاکی جدا کنند.
اگر مردی با کنیزی که نامزد کسی دیگر باشد رابطه مشروع داشته باشد هر دو باید مجازات شوند و باید قربانی شوند و باید قربانی جرم تقدیم کنند (آیات ۲۰-۲۲).

هنگامی که اسراییل به سرزمین موعود ‌می‌رسیدند نباید به مدت سه سال میوه درختان را برداشت می‌کردند. میوه سال چهارم نیز باید به خداوند تقدیم می‌شد، و در سال پنجم می‌توانستند از آن میوه بخورند (آیات ۲۳-۲۵). بر طبق گفته مفسری، شاید میوه سال چهارم به لاویان ‌می‌رسید و یا به عنوان قسمتی از ‌ده یک دوم در مقابل خداوند خورده می‌شد.

۱۹: ۲۶-۳۷ دیگر اعمال منع شده از این قبیل بودند. خوردن گوشتی که خون از آن بیرون نشده بود (آیه ۲۶ الف)؛ جادوگری (آیه ۲۶ ب)؛ تراشیدن موها بر طبق رسوم بت پرستی (آیه ۲۷)؛ مجروح ساختن بدن بخاطر مردن دیگران (آیه ۲۸ الف)؛ داغ کردن نشانه بر روی پوست همچون بت پرستان رایج بود (آیه ۲۹)، شکستن سبت (آیه ۳۰)؛ مشورت با واسطه‌ها و یا ارواح آشنا (اصحاب اجنه) (آیه ۳۱). باید به سالخوردگان احترام می‌گذاشتند (آیه ۳۲)، و با غریبه‌ها باید به مهربانی و میهمان نوازی رفتار می‌شد (آیه ۳۳، ۳۴). تجارت باید با عدل انجام می‌شد (آیات ۳۵-۳۷)

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »