بنياد مسيحي ايرانيان
new

نان روزانه ۲۶ اسفند ۱۷ مارچ

تفسیر خروج فصل ۲۵

۱۰ – خیمه و کهانت (بابهای ۲۵-۴۰)

هفت باب بعدی در مورد بنای خیمه، کهانت و دیگر احکام مربوطه سخن می‌گویند. در کتاب مقدس چهل باب کامل به ساخت خیمه اختصاص داده شده است، که حاکی از اهمیت آن در نظر خداست.
خیمه عبادت بنایی خیمه مانند بود که باید محل سکونت خدا در میان قوم خود بر شمرده می‌شد. هر قسمت از خیمه درسهای روحانی مهمی درباره شخص و کار مسیح و راه نزدیک شدن به خدا به ما می‌آموزد. کهانت به قوم یادآوری می‌کرد که گناه میان خدا و قوم فاصله‌ای ایجاد می‌کند، و آنها تنها توسط این نمایندگان منتخب می‌توانستند به او نزدیک و شایسته شمرده شوند.

ا- الف – دستورالعمل ساخت خیمه (بابهای ۲۵-۲۷)

۱- الف-۱ – جمع آوری هدایا (۲۵: ۱-۹)

خدا به موسی گفت هدایای از قوم بگیرد تا مواد اولیه ساخت خیمه (عبادتگاه) فراهم گردد. فلزات گرانبها، پارچه‌های فاخر، پوست، روغن، عطریات و سنگهای گرانبها بی گمان همان غرامتی بود که اسرائیلیان به هنگام ترک مصر از مصریان گرفتند. آنها برای این چیزها کار کرده بودند (بردگی کشیده بودند). اکنون آنها را به خدا تقدیم می‌کردند. خدا اصرار داشت که خیمه دقیقاً بر اساس الگوی الهی بنا شود. اگر این موضوع در مورد بناهای فیزیکی مهم است، پس چقدر بیشتر برای بنای جماعت‌های مسیح (ایمانداران) بر طبق الگوی عهد جدیدی مهم است!

۲- الف-۲ – تابوت و عهد (۲۵: ۱۰-۱۶)

تابوت در واقع یک صندوق بود که، درون و بیرون آن از طلا پوشیده شده بود. در هر گوشه آن حلقه‌های طلا آویزان شده بود و عصاها از درون آنها عبور داده شده بود برای حمل تابوت. تابوت برای حمل شهادت بود – که درواقع دو لوح شریعت بود (آیه ۱۶) و سپس عصای هارون و کوزه‌ای از مّن (عبرانیان ۹: ۴).

۳- الف-۳. تخت رحمت (۲۵: ۱۷-۲۲)

سرپوش تابوت، تخت رحمت نامیده شده است. آن یک سطح سختی بود که دو مجسمه‌ای را که به شکل فرشته بودند نگاه می‌داشت. این دو کروبی رو به یکدیگر ایستاده بودند و بالهایشان رو به بالا بود. خدا خود را در جلال خود در میان این دو کروبی و بالای تخت رحمت ظاهر می‌ساخت. کروبین در حداقل سیزده کتاب کتاب مقدس ذکر گردیده‌اند. آنها در درجه اول به قدوسیت و عدالت یهوه اشاره می‌کنند، و غالباً هر جا که صحبت از تخت خدا است آنها نیز دیده می‌شوند. آنها در حزقیال باب ۱ و ۱۰ توصیف شده‌اند.

۴- الف-۴. میز نان تقدّمه (۲۵: ۲۳-۳۰)

خوان یا میز نان تقدّمه میزی بود که از طلای خالص پوشیده شده بود. این میز دارای یک قالب تزئینی در دور تا دور قسمت بالا بود (تاج) و یک حاشیه به اندازه کف دست یا یک زهوار طلاکوب. خوان یا میز نیز باید همچون تابوت توسط عصاها حمل می‌شد، عصاهایی که از حلقه‌های چهار کنج آن عبور داده شده بودند. در بالای میز دوازده قرص نان قرار داده می‌شد (آیه۳۰) به نشان ۱۲ طایفه بنی اسرائیل. همچنین صحنها و کاسه‌ها و جامها و پیاله‌هایی بر آن قرار داشت.

۵- الف-۵. چراغدانهای طلا و لوازم آن (۲۵: ۳۱-۴۰)

۲۵: ۳۱-۳۹ چراغدانها از طلای خالص ساخته شده بودند. آنها هفت شاخه در بالا داشتند که هر یک چراغی کوچک بر روی یک پیاله نگاه می‌داشتند و یک فتیله برای سوزاندن روغن نیز داشتند. دیگر متعلقات چراغدانها، پیاله‌های بادامی و سیبها برای نگاه داشتن قطعات زینتی بودند (۳۸، ۳۹).

۲۵: ۴۰ تنها شرط ساختن این اشیاء این بود که الگویی را که خدا بر کوه به قوم داده بود پیروی کنند. هیچ جایی برای هنرنمایی انسان وجود نداشت. از این موضوع سرشار از مفاهیم روحانی است: ما باید از راهنماییهای الهی پیروی کنیم و از الگویی که خداوند با حکمت خود به ما عطا کرده است دور نشویم.
تمام اسباب خیمه از مسیح پر جلال سخن می‌گویند: تابوت نشان الوهیت (طلا) و انسانیت (چوب) اوست. تخت رحمت مسیح را به عنوان تخت رحمت یا شفیع ما به تصویر می‌کشد (رومیان ۳: ۲۵). میز نان تقدّمه مسیح را به عنوان نان حیات به تصویر می‌کشد. چراغدانها تصویری از مسیح به عنوان نور عالم هستند. مذبح برنجی (باب ۲۷) نمادی است از مسیح به عنوان قربانی سوختنی که کاملاً برای خدا سوخت. حوض (باب ۳۰) نمادی است از اینکه مسیح قوم خود را توسط کلام خود غسل می‌دهد (تیطس ۳: ۵؛ یوحنا ۱۳: ۱۰؛ افسسیان ۵: ۲۶).

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »