بنياد مسيحي ايرانيان
new

نان روزانه ۲۵ اسفند ۱۶ مارچ

تفسیر خروج فصل ۲۴

پ-۸ – تصویب عهد (۲۴: ۱-۸)

۲۴: ۱-۲ هنگامی که خدا در مورد احکام و رسومی که در خروج ۲۰-۲۳ شرح آن گذشت با موسی سخن می‌گفت او بر کوه سینا بود. پیش از اینکه موسی به بالای کوه برود، خدا به او گفت با هارون و دو پسرش، ناداب و ابیهو و هفتاد تن از مشایخ به بالای کوه بروند. اما با اینحال تنها موسی اجازه داشت به خداوند نزدیک شود؛ بقیه باید دورتر می‌ایستادند. در چارچوب شریعت باید فاصله میان گناهکار و خدا حفظ شود. اما در چارچوب فیض «به خون عیسی دلیری داریم تا به مکان اقدس داخل شویم» (عبرانیان ۱۰: ۱۹). شریعت می‌گوید، «نزدیک نیایند» فیض می‌گوید، «نزدیک بیاییم» (عبرانیان ۱۰: ۲۲).

۲۴: ۳-۸ سپس موسی نزد قوم پایین آمد و شریعت را به آنها سپرد. آنها بلافاصله موافقت کردند، بدون اینکه از ناتوانی خود آگاهی داشته باشند. موسی برای اینکه این عهد شرطی را میان خدا و اسرائیل رسمی کند، مذبحی با دوازده ستون بنا نمود (برای دوازده طایفه بنی اسرائیل). سپس از خون قربانی را گرفت و نصف خون را بر مذبح پاشید (بیانگر سهم خدا در عهد) و نصف آن را بر قوم پاشید (بیانگر تصمیم آنها مبنی بر نگاه داشتن احکام).

پ-۹ – مکاشفه جلال خدا (۲۴: ۹-۱۸)

۲۴: ۹-۱۱ پس از آن موسی و دیگران به بالای کوه سینا رفتند، همانگونه که خدا در آیه ۱ و ۲ گفته بود. در آنجا آنها خدا را در جلال او مشاهده نمودند. معمولاً کافی است که شخص خدا را به چشم ببیند تا بمیرد، اما در اینجا چنین نشد. آنها نمردند، بلکه خدا را دیدند و خوردند و نوشیدند. به عبارتی دیگر، آنها خدا را دیدند و زنده ماندند و از قربانی سلامتی خوردند.
به نظر در کتاب مقدس در مورد مشاهده کردن خدا تضادهایی وجود دارد. از یک سو، آیاتی هستند که نشان می‌دهند نمی‌توان خدا را دید (خروج ۳۳: ۲۰؛ یوحنا ۱: ۱۸؛ اول یوحنا ۴: ۱۲). از سویی دیگر عبارتی نیز وجود دارند که از مشاهده نمودن خدا توسط انسانها سخن می‌گویند، آیاتی همچون پیدایش ۳۲: ۳۰؛ خروج ۲۴: ۱۰؛ ۳۳: ۲۳. این سئوال را می‌توان اینگونه پاسخ داد که در حالیکه خدا با جلال آشکار خود آتشی فرو برنده است و هر کسی را که به او بنگرد خواهد سوزانید، اما او می‌تواند خود را به شکل انسان، فرشته، یا ابری از جلال آشکار نماید (تثنیه ۵: ۲۴)، و انسان می‌تواند او را ببیند و زنده بماند.

۲۴: ۱۲-۱۸ به نظر در اینجا توصیفی دیگر از واقعه بالا رفتن کوه صورت پذیرفته است. یوشع از فاصله‌ای موسی را مشایعت می‌کرد. او در غیاب خود هارون و هور را انتخاب کرد تا به امور داوری قوم رسیدگی کنند. موسی به مدت شش روز بر کنار کوه منتظر ماند در این اثنا ابر جلال آن منطقه را فرو گرفت. سپس با دعوت خدا او از کوه بالا رفت و وارد ابرها شده جاییکه باید به مدت چهل شبانه روز دیگر در آنجا می‌ماند. چهل عدد امتحان و آزمایش است. در اینجا آزمایش بیشتر برای قوم بود تا موسی. آنها تسلیم گناه شدند و در نتیجه در این آزمایش رد شدند. از این رو خدا از طریق شریعت نشان داد که چه چیزی در دل انسان است.
فرامینی که موسی در این زمان دریافت نمود تا باب ۳۱: ۱۸ ثبت شده است.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »