بنياد مسيحي ايرانيان
new

نان روزانه ۱۹ فروردین ۸ آوریل

تفسیر لاویان فصل ۷

۷: ۱-۷ هفت آیه اول باب ۷ احکام مربوط به قربانی جرم را بازنگری می‌کنند، که غالب آنها در ۵: ۱۴ – ۶: ۷ شرح داده شده‌اند.

۷: ۸ آیه ۸ به قربانی سوختنی اشاره می‌کند و همچنین می‌گوید کاهن وقت می‌تواند پوست حیوان قربانی را برای خود نگاه دارد.

۷: ۹-۱۰ آیه ۹ از سهم کاهن وقت از هدیه آردی سخن می‌گوید، و آیه ۱۰ درباره سهم دیگر کاهنان.

۷: ۱۱-۱۸ حکم مربوط به ذبیحه سلامتی در ۷: ۱۱-۱۲ شرح داده شده است. سه نوع ذبیحه سلامتی وجود داشت، بسته به انگیزه و یا نیت قربانی: به جهت تشکر (آیه ۱۲)، ستایش خدا برای برکتی خاص؛ به جهت نذر (به عبارتی یک هدیه تبرعی) (آیه ۱۶)، «در جهت تحقق پیمان و یا عهدی که با خدا برای برآورده ساختن برخی نیازها بسته بودند؛ به عنوان مثال حفاظت در طی یک سفر پر مخاطره» (آیات ۱۶، ۱۷)، «این عمل باید برخاسته از دل و برای قدردانی از عملی که در جهت افشای ماهیت خود انجام داده است، باشد.»
ذبیحه سلامتی خود نیز یک حیوان قربانی بود (باب ۳)، اما در اینجا می‌خوانیم که قربانی باید با نان تقدیم می‌شد. قرصهای نانی که با قربانی تشکر تقدیم می‌شد در آیات ۱۲ و ۱۳ ذکر شده‌اند. تقدیم کننده برای هر قربانی افراشتنی یک قرص نان نیز تقدیم می‌کرد، که در واقع این قرص نان به کاهن وقت داده می‌شد (آیه ۱۴). گوشت قربانی تشکر باید در همان روز خورده می‌شد (آیه ۱۵)، در حالیکه هدیه نذری و هدیه تبرعی را می‌توانستند در روز اول و یا دوم بخورند (آیه ۱۷)؛ خوردن چنین گوشتی به منزله «منقطع شدن» بود، یعنی باید از جامعه قوم اسراییل اخراج و یا بیرون می‌شد. ژان رید می‌نویسد، «این موضوع حاکی از آن است که مشارکت با خدا باید تازه باشد و از امور مذبح نباید بسیار جدا باشد.»

۷: ۱۹-۲۱ اگر گوشت به هر چیز نجس برخورد کند، نباید خورده می‌شد بلکه باید بر روی آتش سوخته می‌شد. تنها کسانی که از طهارت را بجا آورده بودند می‌توانستند از آن گوشت تناول کنند. هر کسی که طهارت را بجا نیاورده بود و از گوشت قربانی می‌خورد باید از قوم منقطع می‌شد.
این حقیقت که قسمتهایی از ذبیحه سلامتی به خداوند، کاهنان و تقدیم کننده اختصاص داده شده بود نمایانگر این موضوع است که این عمل زمانی برای مشارکت بود. اما از آنجایی که خدا نمی‌توانست با گناه و ناپاکی مشارکت کند، کسانی که در این جشن شرکت می‌کردند باید پاک می‌شدند.

۷: ۲۲-۲۷ پیه بهترین قسمت قلمداد می‌شد، که متعلق به خداوند بود. پیه را باید برای او بر روی مذبح می‌سوزانیدند، و نباید خورده می‌شد (آیات ۲۲-۲۵). امروزه هم بسیاری از یهودیان در پی اطاعت از این احکام غذایی هستند. برای اینکه گوشت را برای مصرف خود آماده کنند، یا به عبارتی «حلال» شود، باید خون آن را از آن بیرون می‌کردند. بسیاری از خانواده‌های یهودی برای اجتناب از مصرف چربی، سوپهایی را که چربی حیوان دارد نمی‌خورند. آنها بر این باورند که حتی به کار بردن چنین محصولاتی در شستن ظروف می‌تواند ظرفها را حرام کند. علاوه بر دلیل روحانی نخوردن چربی یک دلیل طبی نیز وجود دارد، همانگونه که دکتر اس. آی. مک میلِن خاطر نشان می‌سازد:
در طی چندین سال گذشته علم پزشکی متوجه این حقیقت شده است که خوردن چربی حیوان یکی از دلایل اصلی تسلب شرایین است. این چربی موجب تشکیل تومورهای کلسترول ریز و چرب در دیواره‌های سرخرگها می‌شود، و در نتیجه مانع حرکت خون می‌شوند. اما در این دهه، مجلات، رادیو و تلویزیون همه این خبر خوش را منتشر می‌کنند که ما می‌توانیم اثرات این قاتل بزرگ انسان را با زدودن چربی حیوانات کاهش دهیم. گرچه از این دستاورد بزرگ علم پزشکی بسیار خشنود هستیم، اما وقتی در می‌یابیم یافته تازه ما تقریباً سی و پنج قرن از کتاب کتابها عقبتر است.

۷: ۲۸-۳۴ تقدیم کننده سینه حیوان قربانی را در مقابل خداوند تکان ‌می‌داد، و سپس آن قسمت سهم کاهنان می‌شد. و ران راست را در مقابل خداوند تکان دهند، و سپس آن را به کاهن وقت بدهند برای استفاده خود و خانواده‌اش.

۷: ۳۵-۳۶ در این آیات دوباره می‌خوانیم که سینه و ران راست سهم هارون و پسرانش بودند، از روزی که خدا آنها را برای خدمت کهانت مسح نموده بود. همانگونه که قبلا هم گفتیم، سینه نمادی از محبت الهی است و ران نمادی از قدرت الهی.

۷: ۳۷-۳۸ این پاراگراف خاتمه‌ای است بر احکام مربوط به قربانی‌ها، که در ۶: ۸ آغاز شده بود. خدا قسمت بیشتری از کلام خود را به قربانی‌ها و فرامین مربوط به آنها اختصاص داده است زیرا برای او مهم هستند. در اینجا می‌توان کار و شخصیت پسر او را در تمثیلهایی بسیار زیبا مشاهده نمود. این نمونه‌ها همه همچون زاویه‌های مختلف یک الماس نور جلال او را که «به روح ازلی خویشتن را بی عیب به خدا گذرانید» (عبرانیان ۹: ۱۴) منعکس می‌کنند. خانم اف. تی. ویگرام شکرگزاری خود را در قالب یک سرود بیان می‌کند:شخصیت مسیح، سرشار از هر فیض
زمانی کشته شد، اما اکنون زنده است
و در آسمان پرستشهای ما را می‌خواهد

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »