بنياد مسيحي ايرانيان
new

نان روزانه ۱۹ اردیبهشت ۹ می

تفسیر اعداد فصل ۱۱

ب – ۲. شورش در اردوگاه (باب ۱۱)

۱۱: ۱-۳ در این بخش خواننده متعجب می‌شود که چطور قوم خدا با وجود تمام کارهایی که خدا برایشان انجام داده بود همیشه آماده بودند تا به او شکایت کنند. کلید این طغیان در آیه ۱ یافت می‌شود که می‌گوید: «اطراف اردو بسوخت». این شورش در فاصله‌ای از تابوت عهد صورت گرفت. آتش از جانب خداوند از سر حد اردوگاه گذشت آن مکان را تبعیره (سوزان) نام نهادند. ترجمه‌های کینگ جیمز و کینگ جیمز نو می‌نویسند که آتش بعضی از شاکیان را نیز سوزاند اما ASV تاکید می‌کند که آتش اطراف اردوگاه را فرو گرفت. به هر ترتیب، هشدار رحمت آمیزی به قوم بود که داوری از این شدیدتر خواهد بود.

۱۱: ۴-۹ دومین شورش درست در وسط اردوگاه اتفاق افتاد اما این دفعه دلیل آن در عبارت «گروه مختلف» یا اراذل و اوباش یافت می‌شود. همراه با اسرائیلیان تعدادی از بی ایمانان نیز از مصر خارج شدند و این گروه متفاوت همیشه برای اسرائیلیان منشاء غم وغصه بود. نارضایتی آنها به اسرائیلیان منتشر یافت و باعث شد تا آنها میل شدیدی به غذاهای مصر پیدا کنند و از منَّ متنفر شدند. مزمور ۷۸: ۱۷-۳۳ را برای تفسیر این قسمت ملاحظه کنید.

چقدر عجیب است که جانهایی که عیسی با منَّ آسمانی تغذیه می‌کند
او را با اعمال شریرانه خود و محزون می‌سازند
در مقابل محبت او گناه می‌کنند اما تعجب آورتر این است
که او آنانی را که گمشده‌اند با وجود اراده متمردشان باید تحمل کند
و آنها را از گناهانشان پاک سازد.

۱۱: ۱۰-۱۵ نخست موسی فریاد بر می‌آورد که به تنهایی قادر به مراقبت از قوم نمی‌باشد. سپس او تدارک گوشت برای جماعت عظیم را غیر ممکن شرح می‌دهد. بالاخره برای فرار از این مشکلات مرگ خود را می‌طلبد.

۱۱: ۱۶-۱۷ اولین پاسخ خداوند تدارک انتصاب هفتاد نفر از مشایخ قوم است تا به موسی در حمل مسئولیت قوم کمک کنند. بسیاری از دانشجویان کتاب مقدس این را مورد سئوال قرار می‌دهند که آیا این بهترین راه خدا برای موسی بود. دلیل آنها این است که خدا قبل از دادن هر فرمانی قدرت انجام آن را می‌بخشد. با کاهش مسئولیت‌هایش موسی از کاهش قدرت الهی رنج می‌برد. پیشتر، موسی طبق مشورت پدر زنش، مردانی را منصوب کرده بود تا روسای مدنی قوم باشند)خروج ۱۸: ۲۵؛ تثنیه ۱: ۹-۱۸). احتمالا هفتاد نفری که در اینجا انتخاب شدند قرار بود در حمل مسئولیت روحانی کمک کنند. این دو انتصاب مجزا نباید با هم اشتباه شوند.

۱۱: ۱۸-۲۳ خدا گفت که برای مردم گوشت کافی خواهد بود. او آنقدر گوشت خواهد فرستاد که نزد آنها مکروه خواهد شد. به مدت یک ماه این گوشت فرستاده خواهد شد. موسی امکان وقوع چنین اتفاقی را مورد سئوال قرار می‌دهد اما وعده می‌دهد که این اتفاق خواهد افتاد. در راه کوه سینا خدا به صورت معجزه آمیزی گوشت برای فرزندان اسرائیل مهیا کرده بود (خروج ۱۶: ۱۳). و موسی باید این را به خاطر می‌آورد و نباید توانایی خدا را مورد سئوال قرار می‌داد. وقتی مشکلات به ما نزدیک می‌شوند چقدر سریع ما رحمتهای گذشته خدا را فراموش می‌کنیم!

۱۱: ۲۴-۳۰ زمانی که هفتاد شیخ به صورت رسمی منصوب شدند روح خداوند بر ایشان قرار گرفت و آنها نبوت کردند؛ یعنی مکاشفه‌هایی را بیان کردند که مستقیما از جانب خدا دریافت نمودند. حتی دو نفری که در اردوگاه باقی ماندند نیز نبوت کردند. یوشع ظاهرا این معجزه را تهدیدی برای رهبری موسی دانست و تلاش کرد تا مانع آنها شود. اما موسی با پاسخ بزرگوارانه‌اش در آیه ۲۹ بزرگواری روحانی خود را نشان داد.

۱۱: ۳۱-۳۵ گوشتی که وعده داده شده بود به صورت دسته بلدرچین‌ها فرود آمد. آیه ۳۱ به این معنی است که یا بلدرچین‌ها به فاصله دو ذراع از زمین پرواز می‌کردند و یا عمق توده آنها نسبت به زمین دو ذراع بود. فرض دوم غیر ممکن نیست؛ بلدرچین‌ها که از مهاجرت خسته شده بودند تعدادشان آنقدر زیاد بودند که اگر روی عرشه یک کشتی می‌نشستند آن را غرق می‌کردند. مردم جلو رفتند تا به خاطر گوشت جشن بگیرند اما بسیاری از آنها به بلایی سخت مبتلا شدند. این مکان را قبروت هتاوه (قبر شهوت) نام نهادند چون شهوت باعث دفن آنها شد. حضیروت به عنوان مکان بعدی اردوگاه ثبت شده است (آیه ۳۵).

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »