بنياد مسيحي ايرانيان
new

نان روزانه ۱۸ اسفند ۹ مارچ

تفسیر خروج فصل ۱۷

پ. رفیدیم (باب ۱۷)

۱۷: ۱-۷ در رفیدیم بود که قوم به خاطر کم آبی با موسی منازعه کردند. خداوند به موسی فرمان داد به سوی منطقه‌ای به نام حوریب پیشروی کند (که به معنای منطقه ویران است) تا در آنجا با عصای خود به صخره بزند. هنگامی که او به صخره زد آب از صخره جاری شد – تصویری از روح‌القدس، که در روز پنطیکاست جاری شد و او ثمره ضرباتی بود که مسیح بر جلجتا متحمل گردید. مسَّه (آزمایش یا امتحان) جایی بود که آنها خدا را آزمایش یا امتحان کردند. مریبه (سرزنش یا منازعه) جایی بود که با موسی منازعه کردند.

۱۷: ۸-۱۶ یوشع (یهوه نجات است) در اینجا برای اولین بار وارد صحنه می‌شود. او به عنوان خادم موسی، در رفیدیم با عمالیق جنگید. تا زمانی که موسی دستهای خود را برای شفاعت و نشانی از وابستگی به خدا بالا نگاه می‌داشت، کفه ترازو به نفع اسرائیلیان بود. اما هر گاه که دست موسی پایین می‌آمد عمالیق برتری می‌یافتند. عمالیق که یکی از نوادگان عیسو بود نمونه‌ای از نفس است – به عبارتی شرارت، فساد، طبیعت آدم گونه انسان. به شباهتهای میان نفس و عمالیق توجه نمایید: (۱) نفس خود را پس از نزول روح‌القدس نمایان ساخت تا با روح‌القدس بجنگد؛ (۲) خداوند در هر نسلی با نفس می‌جنگد؛ (۳) نفس هیچگاه از وجود ایماندار ریشه کن نخواهد شد تا زمان مرگ یا ربوده شدن کلیسا. (۴) دو ابزار برای پیروزی بر نفس ذکر شده است – دعا و کلام.

بر طبق آثار تاریخ نگار قدیمی یهودی، یوسفوس، هور شوهر مریم، خواهر موسی بود. این همان هوری است که به هنگام عزیمت موسی به کوه سینا به همراه هارون به عنوان ناظر قوم گماشته می‌شوند (۲۴: ۱۴).
خداوند درفش من است (عبرانیان یهوه نیسی) نامی ترکیبی برای یهوه است.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »