بنياد مسيحي ايرانيان
new

نان روزانه ۱۰ مهر ۲ اکتبر

تفسیر دوم سموئیل فصل ۷

و) عهد خدا با داود (فصل ۷)

۷: ۱ـ۵ داود احساس کرد که چقدر ناشایسته است که خودش در بارگاه پرشکوهش بیاساید، در حالی که تابوت عهد، در میان پرده‌ها قرار گرفته است. بنابراین نیّت خود را مبنی بر ساختن خانه‌ای برای تابوت عهد، به ناتان نبی اعلام نمود. ناتان نخست نیّت او را ستود، سپس در این مورد با خدا مشورت کرد، آنگاه کلام خداوند بر ناتان نازل شد و به او اطلاع داد که داود مجاز نیست که معبدی برای یهوّه بسازد.

۷: ۶ـ۱۱ خداوند به ناتان یادآوری نمود که خدا از زمان خروج بنی اسرائیل از مصر تا کنون در خیمه ساکن بوده است. مادام که بنی اسرائیل در حرکت و جنبش و جابجائی بودند، خیمه برای آنان مناسب‌تر بود تا معبد. زمان استقرار یک معبد، هنوز نرسیده بود.

۷: ۱۲ـ۱۵ خداوند عهد بی قید وشرط خود را با داود، به ناتان نبی فاش ساخت. این عهد وعده‌ای بود مبنی بر اینکه داود، پسری خواهد داشت (سلیمان) که او معبد را خواهد ساخت. و کرسی سلطنت او تا ابد پایدار خواهد بود، و اگر مرتکب گناه شود، خدا او را تأدیب خواهد نمود، ولی رحمت خود را از او دریغ نخواهد داشت.

۷: ۱۶-۱۷ عهد خدا با داود مبنی بر این بود که خانه سلطنت و کرسی داود تا ابد پایدار خواهد شد و نسل او بر تخت پادشاهی خواهند نشست. دودمان داود از زمان اسارت در بابل منقطع شده بود، اما وقتی عیسی مسیح ذرّیه داود برای سلطنت بر روی زمین باز می‌گردد، احیاء خواهد شد. تفسیر جنسن (Jensen) چنین است:
«داود می‌خواست معبدی برای خدا بسازد، ولی افتخار ساختن معبد نصیب پسرش سلیمان شد. بدون شک ویژگی کار داود در زندگی جنگ برای خدا بود، نه ساختن. ولی داود با این جنگ‌ها، راه را برای دیگری گشود تا معبدی برای ستایش خدا، بنا نهد، که آرزوی داود بود. بعد از اینکه جنگ‌ها تمام شد و آرامش حکمفرما گردید، سلیمان پسر داود با مصالحی که داود آماده کرده بود، معبد را ساخت. داود نماد مسیح است در زمان زحماتش و غلبه‌اش بر دشمن بزرگ. سلیمان نماد مسیح است در جلال خودش و بعد از پایان رنج‌ها و کشمکش‌ها. مسیح سنگ بنای کلیسا است که معبد حقیقی خداست. اینک مصالح لازم برای این معبد پر جلال خدا از طریق رنج‌ها و کشمکش‌های ما تأمین می‌گردد.»

۷: ۱۸ـ۲۹ داود با اعتماد عمیق به عهد فیض خدا به خیمه موقتی رفت و قربانی شکرگزاری گذرانید و دعا کرد و دعای او در این آیات، آمده است. بلایکی (Blaikie) در این مورد می‌نویسد:
«داود پیش از این از اینکه خدا شخصی گمنام از یک خانواده گمنام را برای پادشاهی برگزیده است, اظهار تعجب کرده بود، و اینک نیز دیگر بار اظهار تعجب می‌کند: چگونه شد که مرا اینچنین رفیع ساختی؟ و نسبت به آینده نیز که خدا سلطنت را در خاندان او مستحکم می‌کند، اظهار تعجب می‌نماید.»
آیه نوزدهم این حقیقت را آشکار می‌سازد که خدا آنچنان به داود محبت نمود که به انسان حکم فرموده بود، یکدیگر را محبت کنند

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »