بنياد مسيحي ايرانيان
new

صعود عیسی مسیح؛

چهل روز پس از رستاخیر مسیح (عید پاک) و ده روز قبل از عید پنطیکاست، جشن صعود مسیح به سوی خداوند است .
عیسی مسیح پس از زنده شدن (عید پاک) به مدت چهل روز بارها بر رسولان ظاهر شد و درباره پادشاهی خدا با آنها سخن گفت. زنده شدن عیسی مسیح روز یکشنبه (عید پاک) و روز صعود عیسی به آسمان روز پنج‌شنبه می‌باشد. او قبل از صعود به شاگردان خود وعده داد که پدر آسمانی شما را پس از چند روز با آتش تعمید خواهد داد (عید پنطیکاست یا پنجاهه). آیات زیر لحظات عروج عیسی مسیح به آسمان در میان حواریون را به تصویر می‌کشد.
همین که عیسی این را گفت٬ در حالی که همه نگاه می‌ کردند بالا برده شد و ابری او را از نظر ایشان ناپدید ساخت. هنگامی که او می‌رفت و چشمان آنان هنوز به آسمان دوخته شده بود٬ دو مرد سفیدپوش در کنار آنان ایستادند و پرسیدند: «ای مردان جلیلی چرا اینجا ایستاده‌اید و به آسمان نگاه می‌کنید؟ همین عیسی که از پیش شما به آسمان بالا برده شد٬ همان‌ طوری که بالا رفت و شما دیدید٬ دوباره به همین‌ طریق بازخواهدگشت.» ( اعمال رسولان ۱ : ۹-۱۱ )

اما اهمیت صعود در چیست؟

در وهله اول کلام خدا نشان می‌دهد که مسیح در دست راست خدای پدر نشسته است (رومیان ۸:‏۳۴؛ افسسیان ۱:‏۲۱ و کولسیان ۳:‏۱) و استیفان‌، اولین شهید مسیحی‌، مسیح صعود کرده را دید و این حقیقت را تأئید کرد (اعمال رسولان ۷:‏۵۵-۶۰). مسیح هم وقتی که با شاگردانش صحبت می‌کرد به صعود خود اشاره نمود (یوحنا ۱۶:‏۵ و ۲۰:‏۱۷). پس مسیح الان چه‌ کار می‌کند و از صعودش چه نتایجی می‌توان گرفت‌؟
مسیح سلطنت می‌کند؛
کاملاً روشن است که مسیح به‌وسیلۀ پدرش به عزت و احترام رسید و سرافراز شد و الان در جلال سلطنت می‌کند. و در پایان زمان، این حقیقت که مسیح در هر جا سلطنت می‌کند برای همه آشکار خواهد شد. ولی هم اکنون خدا «او را مافوق هر سلطه و اقتدار و قدرت و پادشاهی و هر مقام دیگر … قرار داد» (افسسیان ۱:‏۲۱) و خود مسیح می‌فرماید‌‌: «تمام قدرت در آسمان و بر روی زمین به من داده شده است» (متی ۲۸:‏۱۸). درست است که شرارت ادامه دارد و فقط وقتی که مسیح برگردد، نجات کامل را دریافت خواهیم کرد (رومیان ۸:‏۱۹-۲۱). اما صعود مسیح نشانه‌ای است از اینکه نجات تکمیل شده است و آن پیروزی غائی خواهد آمد.
مسیح از طرف ما صحبت می‌کند؛
یوحنا می‌نویسد‌‌: «ای فرزندان من این را به شما می‌نویسم تا گناه نکنید و اگر کسی گناهی کند شفیعی داریم نزد پدر یعنی عیسی مسیح عادل» (اول یوحنا ۲:‏۱). عیسی مسیح مثل یک وکیل مدافع است که از ما دفاع می‌کند. بنابراین نه فقط گناهان گذشتۀ ما بخشیده شده‌، بلکه اگر الان مرتکب گناهی می‌شویم از ما شفاعت می‌کند. می‌گویند وقتی استیفان مسیح را در دست راست خدا ایستاده دید، در حقیقت مسیح را به‌عنوان مدافعش دید- مانند شخصی که در دادگاه می‌ایستد و از طرف دوستش صحبت می‌کند. ما هر روز می‌توانیم با پدر خود صحبت بکنیم و لحظه به لحظه از او کمک بگیریم‌. به‌علاوه‌، در حضور پدر کسی هست که کاملاً ما را درک می‌کند- حتی ضعف‌ها و وسوسه‌های ما را- چون خود زمانی در این جهان بوده است (عبرانیان ۴:‏۱۵). «چون خود او وسوسه و رنج دیده است‌، قادر است آنانی را که با وسوسه‌ها روبرو هستند یاری فرماید» (عبرانیان ۲: ۱۸).
مسیح برای ما دعا می‌کند؛
خداوندِ صعود کردۀ ما از طرف ما دعا می‌کند. وقتی عیسی بین شاگردانش بود برای آنها دعا می‌کرد (لوقا ۲۲:‏۳۲؛ یوحنا ۱۷:‏۹-۱۹). شفاعت عیسی برای پیروانش در بهشت ادامه دارد‌‌: «و به این سبب او قادر است همۀ کسانی که به‌وسیلۀ او به حضور خدا می‌آیند کاملاً و برای همیشه نجات بخشد، زیرا او تا به ابد زنده است و برای آنان شفاعت می‌کند» (عبرانیان ۷:‏۲۵). «زیرا مسیح به آن عبادتگاهی که ساختۀ دست‌های انسان و فقط نشانه‌ای از آن عبادتگاه واقعی باشد وارد نشده است‌، بلکه او به خود آسمان وارد گردید تا در حال حاضر از جانب ما در پیشگاه خدا حضور داشته باشد» (عبرانیان ۹:‏۲۴).
راه مسیح بسوی پیروزی، پر از رنج است؛
وقتی ما با فساد و شرارت این دنیا روبرو می‌شویم ممکن است یأس و ناامیدی ما را فرو گیرد. ولی ایماندارانی که عیسی متعال‌ را دیده‌اند مأیوس نمی‌شوند زیرا می‌دانند که او سلطنت می‌کند. پادشاهی و سلطۀ جامع او یک حقیقت است‌. با وجود این‌، همین خداوند صعود نموده به‌وسیلۀ دست‌ها و پای‌های سوراخ شده به یاد ما می‌آورد که جاده پیروزی از طریق صلیب است‌.. امید ایمانداران بر مسیح است و همین امید پولس را قادر ساخت که در مقابل رنج و زجر ناامید نشود. عیسای صعود کرده به ما اطمینان می‌دهد که در انتهای جادۀ رنج، ما را به جلال خواهد رساند.
ما در سلطنت مسیح شریک می‌شویم؛
مسیح نه فقط سلطنت می‌کند، بلکه ما هم اکنون با مسیح سلطنت می‌کنیم‌. «خدا به‌خاطر اتحادی که با مسیح داریم ما را سرافراز فرمود و در قلمرو آسمانی با مسیح نشانید» (افسسیان ۲:‏۶). پولس از دو طریق استفاده می‌کند که رابطۀ ما را با مسیح تشریح نماید. او بارها می‌گوید‌: «مسیح در شماست‌» (کولسیان ۱:‏۲۷) اما در ضمن نشان می‌دهد که ما هم در مسیح هستیم، «آیا نمی‌دانید که وقتی ما در اتحاد با مسیح عیسی تعمید یافتیم در اتحاد با مرگ او تعمید یافتیم‌؟ پس با تعمید خود با او مدفون شدیم و در مرگش شریک گشتیم تا همانطوری که مسیح به‌وسیلۀ قدرت پرشکوه پدر پس از مرگ زنده شد ما نیز در زندگی تازه‌ای به‌سر بریم» (رومیان ۶:‏۳ و ۴).
ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. پذیرفتن ادامه

Translate »